Data publikacji: 2020-11-07
Oryginalny tytuł wiadomości prasowej: Stajnia częścią Atmo. Ślad po koszarach zostaje na dłużej
Kategoria: BIZNES, Nieruchomości
Dawna stajnia koszar wojskowych na Kępie Mieszczańskiej zyska nowe życie. Wszystko za sprawą dewelopera Eiffage Immobilier Polska, który wkomponuje część historycznego budynku w nowoczesną inwestycję mieszkaniową.
Dawna stajnia koszar wojskowych na Kępie Mieszczańskiej zyska nowe życie. Wszystko za sprawą dewelopera Eiffage Immobilier Polska, który wkomponuje część historycznego budynku w nowoczesną inwestycję mieszkaniową.
Z poszanowaniem historii Wrocławia. W myśl tej idei zaprojektowana została Atmo, którą na Kępie Mieszczańskiej zbuduje deweloper Eiffage Immobilier Polska. Elementem jednego z nowych budynków będzie fasada dawnej stajni, która w XIX wieku wchodziła w skład koszar wojskowych. – Bryła Atmo została zaprojektowana spójnie z okoliczną architekturą. Dzięki temu historia zatrzyma się w niej dla przyszłych pokoleń – podkreśla Sebastian Bieńkowski, dyrektor ds. projektów Eiffage Immobilier Polska.
Kartka z kalendarza
Druga połowa XVIII wieku. Na Kępie Mieszczańskiej rozpoczyna się budowa koszar artylerii według projektu C. G. Langhansa – jednego z najważniejszych przedstawicieli wczesnego klasycyzmu w architekturze Prus. Pałac rodziny Wallenberg-Pachaly i pałac Hatzfeldów we Wrocławiu to także dzieła tego niemieckiego architekta. Zaprojektowane przez niego koszary na Kępie Mieszczańskiej stanowiły jeden z najważniejszych obiektów militarnych ówczesnego Wrocławia. Cały kompleks był jednym z największych w tym okresie w Prusach. Koszary mogły pomieścić 3000 żołnierzy. W wieku XIX w budynkach mieściły się m.in. kasyno oficerskie, lazaret, garaże, a także stajnie.
Znaczna część zabudowy Kępy Mieszczańskiej uległa zniszczeniu podczas oblężenia Festung Breslau. Koszary zlikwidowano w 1945 roku. Ślad po nich pozostał do dziś i zostanie zachowany. To, zdaniem Arkadiusza Förstera, przewodnika po Wrocławiu, właściwa droga:
– Jeśli z jakiegoś powodu historyczny obiekt nie może dłużej pełnić swojej wcześniejszej funkcji, to każda próba nadania mu nowego życia jest nie tylko potrzebna, ale jest wręcz konieczna. Tylko w ten sposób możemy zachować dla przyszłych pokoleń obraz rzeczywistości, w której żyli ich ojcowie czy dziadkowie.